Dar Sokaktaki Pencere

Hareket çaktı gözüme dar sokaktan karşıdan. Saatlerdir dizüstü bilgisayarımın ekranına bakıyordum, odanın tek ışığı monitörün solgun parıltısıydı. Başımı kaldırdığımda onu gördüm.

Tam karşımdaki pencerenin yarı açık panjurlarından, bir kadın silueti ağır, bilinçli bir zarafetle hareket ediyordu. Yatak odasının sıcak sarı ışığı, kollarını başının üzerine uzattığında vücut hatlarını altın gibi aydınlatıyor, ince tişörtünün kıvrımları karnındaki çıplak bir şeridi açığa çıkarıyordu.

Bakmamalıydım. Ama izlendiğinden habersiz, o kendinden emin hareketleri nabzımı hızlandırmıştı. Pencerede sırtını döndüğünde, elini arkaya götürüp sütyenini çözerken manzara tamamdı. Askılar omuzlarından kaydı, onları silkelerkenki o hafif ürperişini neredeyse hissedebiliyordum.

Tişörtünü başından çıkarırken elim boxer'ımın içine kendiliğinden kaydı. Göğüsleri dolgundu, meme uçları serin gece havasında çoktan sertleşmişti. Kısa bir süre avuçladı onları, omuzlarını gererek sanki bir gerginliği çözüyormuş gibi, sonra ellerini karnından aşağı, şortunun bel bandına indirdi.

Kendi kendime yavaşça okşuyordum, onun hareketleriyle senkronize. Başparmaklarını lastiğin içine sokup şortunu kalçalarından aşağı itişi neredeyse teatraldi – pürüzsüz tenin yavaşça açığa çıkışı, kumaşın direnip sonunda pes edişi. İçinden çıktı, bir ayağıyla şortunu bir kenara itti.

Şimdi tamamen çıplaktı, parmaklarını saçlarının arasından geçirirken hafifçe belini kamburlaştırdı. Kalçasının kıvrımı mükemmeldi, belinin dip kısmındaki gamzeler dokunmayı bekliyor gibiydi. Ellerim kavradıkça o yeniden pencereye döndü, bir eli baldırlarının arasında geziniyordu.

Parmakları yavaş daireler çiziyor, başını duvara yaslıyordu. Göğsüne yayılan kızarıklığı görebiliyor, doğru basıncı bulduğundaki o küçük soluk alışını neredeyse duyabiliyordum. Ona dokunan, çözülüşünü izleyen kişi ben olmalıydım – bu düşünceyle nefesim kesik kesik olmaya başladı.

Diğer eli bir meme ucunu çimdikliyor, kalçaları parmaklarına doğru kıvranırken hafifçe buruyordu. Ritmine ayak uydurdum, hareketlerim hızlandıkça onunki de acilleşiyordu. Dizlerinin kısa bir süre için gevşeyişini ve dudağını ısırışını görünce, çok yakın olduğunu biliyordum.

Boşalması – vücudunun gerilişi, sessiz hazla açılan ağzı – ile benimkisi aynı anda geldi, sıcaklık yumruğumun üzerine akarken onun titreyişlerini izliyordum. Soluk soluğa duvara yaslandı, sonra hiç bakmadan panjurları kapattı.

Karanlıkta oturmuş, kalbim hızla çarpıyordu. Acaba yarın gece panjurları yine açık mı bırakacaktı?